จินตภาพ
ถ้อยคำพรรณนาธรรมชาติทำให้เห็นภาพป่า แสงจันทร์ ดวงดาว ดอกไม้ และสายลมอย่างชัดเจน
คุณค่าด้านวรรณศิลป์
ศึกษาการสร้างจินตภาพ นาฏการ การเลียนเสียง อุปมา และการเล่นเสียงสัมผัส
นาฏการ
กริยาอย่าง “ย่างเยื้องชำเลืองเดิน” ทำให้ภาพสัตว์และธรรมชาติเคลื่อนไหวมีชีวิต
เสียงธรรมชาติ
คำว่า “กะโต้งโห่ง” และ “โครกครอก” ช่วยให้ผู้อ่านได้ยินเสียงผ่านบทประพันธ์
อุปมาโวหาร
เปรียบเสียงไก่และนกยูงกับเสียงดนตรี ฆ้อง กลอง ระฆัง แตร และสังข์
สัมผัสไพเราะ
เล่นทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร เช่น กง-จง กน-ปน และไกร-กร่าง